κι αν αφεθώ, να 'χουνε κάπου να με πάνε Και θ' αφεθώ, αρκεί να δω πως κάπου πάω.

Το καλοκαίρι αυτό με πνίγει

μα γιατί με πνίγει ;

Αυτή η πόλη με πνίγει

η άσφαλτος καίει

οι πολυκατοικίες καταρρέουν πάνω μου

μέσ΄ τα τρόλεϊ δεν μπορώ ν' αναπνεύσω

Συνηθίζω αλλού

εκεί είναι ωραία 

εκεί είσαι εσύ

εκεί είναι καλοί άνθρωποι

εκεί είναι γνωστοί

εκεί δεν φοβάμαι

εκεί είσαι εσύ

Ποιος είσαι εσύ ;

και από που και ως που ;

αλλά ναι 

βαθιά μέσα μου το 'ξερα

πως να μην το 'ξερα άλλωστε

πριν καιρό το βλέμμα μου σταμάτησε σε εσένα

το ΄ξερα σου λέω.

Μετά ήρθε η απόσταση 

αλλά δεν πειράζει μωρό μου

θα το κάνουμε δύσκολο έτσι

και είναι ωραία τα δύσκολα

και θα μας δέσει αυτό

ήδη γίνεται

είναι νωρίς λέω στον εαυτό μου

δεν ακούει ,πάντα έτσι έκανε

μια ζωή γαμημένος ενθουσιασμός

ακατάπαυστη φαντασία

μια φίλη μου πε

''Ετσι είμαστε , έτσι θα σκεφτόμαστε, δεν φταίμε εμείς..

τα βιβλία ,αυτά φταίνε''

της χαμογελάω όταν μου το λεεί αυτο

Και κάτι τέτοια βράδια έξω 

μου λείπουν τα εφηβικά μου καλοκαίρια

Σήμερα δεν έπρεπε να μουν εδω

κάπου υπάρχει ένα νησί.

  

Και να κάνεις τη στιγμή συνηθισμένη το αντίο, πάντα αντίο θα σημαίνει

Προχωράω γρήγορα,

χωρίς να ξεχνάω. 

Τελικά αυτό με γεμίζει στη ζωή 

αυτό θέλω να κάνω

να γνωρίζω ανθρώπους

να μου λένε τις ιστορίες τους

να συλλέγω στιγμές.

Μου ζήτησες να μείνουμε μαζί

όσο θα λείπω

με εμπιστεύτηκες 

και συνεχίζουμε

όσο πάει...

Είσαι και μεγάαααλος 

και εγω μπροστα σου 

μια σταλία

και δεν φοβάμαι

εκεί σ αυτά τα παράξενα μερη που πάμε 

κανέναν τους δεν φοβήθηκα 

απ'όσους μου γνώρισες

γιατί το είδα στα μάτια σου

απ'την πρωτη στιγμή 

δεν θα αφήνες να πάθω κάτι.

Και είσαι απ αυτους τους παράξενους τύπους

απ την πρωτη φορά που σε ειδα μ έκανες εντύπωση

και εκείνο το ταττου ...

που σε εξέπληξα όταν σου ειπα

''ξέρω τι είναι''....

Με κάνεις χαρούμενη 

με έκανες να το δω

με έκανες να το καταλάβω

ότι μπορω και καλύτερα.

Στο πριν ήμουν μονη μου

να προσπαθήσω για δύο.

Τώρα ξέρω πως 

έχω 

ΕΣΕΝΑ.. 

δε μ ενδιαφερει το τελος.Σου το χω πει πολλες φορες ,τ' ανθρωπακια σαν εσενα μετρουν το τελος.Εμενα μ αρεσει ν' αρχιζω

Η ζωή παντα θα με εκπλήσσει .

Η ζωή πάντα ξέρει καλύτερα.

Εφυγες

για πάντα απο εδώ,

εγώ έφυγα από εσένα.

και μετά εκείνος

να με θέλει

να με σέβεται

να με διεκδικεί

να με ανεβάζει

να με κάνει χαρούμενη

και εγώ κάπου στη μέση

να συνειδητοποιώ

ότι δεν με βγάζεις πουθενά

μπορεί να νιώθεις κατι 

αλλά δεν το βγάζεις

και κάτι που δε βγαίνει 

προς τα έξω 

δεν έχει ύπαρξη.

Εκείνος με έκανε να το δω

με έκανε να πιστεύω πως

''αξίζω κάτι παραπανω απ το γκρίζο ...''

τωρα αυτός ήρθε για να κάνει 

ό,τι περιμενα

να με ταξιδέψει

και ταξίδευουμε με τον ιδιο τρόπο

...

αφηρημένη στου αγγελικού σου προσώπου την ατέλεια

Και τελικά το είδα,

με είδα

να ΜΗΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΞΕΦΥΓΩ.

δεν ξέρω αν ήταν από εγωισμό, 

ότι δεν ήθελα να μ αφήσεις εσύ πρώτος

λες και εγώ ήμουν το λάθος,

ή 

όντως δεν ήθελα να τελειώσει.

Ήρθα να σε βρω ,δεν το περίμενα ποτέ από εμένα αυτό,

δεν το 'χω ξανακάνει ,πως να στο πω,

 και υπήρξα πιο ερωτευμένη .

και αν αυτό δεν είναι έρωτας, το τι στο διάολο είναι?

και αν είναι στιγμές που δεν αντέχω 

την κριτική σου

τις βρισιές σου

τα ψέμματά σου

το να γίνομαι ο αποδιοπομπαίος τράγος

την απόρριψη στο βλέμμα σου

''και αν ο έρωτας σου δίνει φτερά ,τι κάνω σ' αυτό το κλουβί;''

αλλά είναι που το κάνω για μένα 

που γαμώτο έχω τόσο περίσσευμα ενδιαφέροντος 

που είσαι ο επόμενος

και κάποτε το είπα ''τυχερός ο επόμενος''

και τι να κάνουμε είσαι εσύ

και θέλω 

ΘΕΛΩ

να μαι μαζί σου από επιλογή ΜΟΥ

γιατί απλά λατρεύω 

όταν κοιμάμαι στην αγκαλιά σου,

όταν ξυπνάμε μαζί,

να πίνουμε μαζί κάπου έξω με ήλιο τον καφέ, 

να μοιραζόμαστε τον καπνό μου όταν ξεμένεις απο τσιγάρα

να τρώμε μέχρι να σκάσουμε 

να μαγειρεύουμε και να κάνουμε τα π

πάντα πουτάνα στην κουζίνα σου

και να μου γκρινιάζεις μετά να πλύνω τα πιάτα

και είναι οι ωραίες στιγμές 

που σε θέλω

που μ αρέσεις

που θέλω να με παρατηρήσεις λίγο καλύτερα

να με παραδεχτείς μια φορά

γιατι ειμαι εδω

γιατί εγώ σε σχέση με εσένα δεν βλέπω μόνο αυτό που φαίνεται..

αλλα έμεινα 

και έμεινες

και όταν προσπαθούσα να καταλάβω το λόγο που θες να σταματήσουμε,

δεν σε καταλάβαινα 

σε έβλεπα να χάνεσαι

και να διώχνεις τα πάντα από κοντά σου

και όταν με φίλησες

δεν μπορεσα ΝΑ ΞΕΦΥΓΩ,

ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ

γιατί θελω να το προσπαθήσω

να δω που θα με βγάλει

που θα ΜΑΣ βγάλει,

ετσι για το γαμώτο!

''Πήγαινα ως εκεί που με έπαιρνε.

Για να χαίρομαι.

Και αν είχα      

κέφι,προχωρούσα και ως εκεί 

που δεν μ΄ έπαιρνε.

Για να μαθαίνω''

Αλκυόνη Παπαδάκη

inspires me .....!!!!!

this guy

imagination

RULE

live with it

διακοπές εδώ

oooooooh YES

:)

the little prince 

λιχουδιές

true story

;)

dreamcatcher

surrealism

If I could then I would ...

Μια μέρα μαζί σου

(μα κάθε μέρα εκεί μαζί δεν είμαστε?)

ήταν διαφορετικά

ήταν στα μέρη σου

ήταν στο πατρικό σου

και ήμασταν οι δυο μας

και έβρεχε

και πήγαμε πρώτη φορά οι δυο μας για ποτό

και ήταν ..

τόσο διαφορετικά 

ήταν το γωνιακό τζάκι

τα πολλά δωμάτια

η μεγαλη μπανίερα 

που μας χωρούσε και τους δύο

το σπιτι με τους καθρεύτες

οι φωτογραφίες που ήσουν μικρός

το πόσο γλυκός είσαι στην αγκαλιά μου 

το πως χάνομαι μέσα στη δικιά σου

και ας μην στα λέω 

τα σκέφτομαι

και μπορεί και να τα εννοώ

αρκεί να με νιώσεις..

αν και σημερα υπήρξε μια στιγμή που με ένιωσες

ήταν τοτε που αφού είχαμε χαιρετηθεί

και εγώ βγαίνω απ την πόρτα

με φωνάζεις πισω

μ αγκαλιάζεις 

μ φιλάς..

και αναρωτιέμαι

αν νιώθεις κάτι για μένα

Πόσο ακόμα...

Πόσο κλέφτες γίνονται οι άνθρωποι,

όταν διεκδικούν μέρτικο απ την ψυχή σου.

Πόσο ψεύτες,

όταν σου ζητουν να γυρίσεις πίσω 

εκείνα που δε σου έδωσαν ποτέ.

Πόσο μαλάκες,

όταν νομίζουν ότι πίστεψες

πως έρχονται μαζί σου,

για να μοιραστουν ένα όνειρο.

Αφού σκοπός ήταν το πλιάτσικο.

Και το ξερες.

Εντάξει.

Εκανες πως δεν καταλαβαίνεις,

γιατί έτσι βόλευε τη φαντασίωσή σου.

Καπέλο σου.

Κι αν το γουστάρεις με φτερό ,ακόμα καλύτερα.

Μην καταντήσεις όμως ποτέ τόσο αφελής να πιστέψεις

πως κάποιος απ αυτούς...

Εστω κάποτε..

Θα σε δικαιώσει...

Αλκυόνη 

Παπαδάκη.